Κεραμέκης: Περί Τέχνης και Μαρζιναλισμού

Δυο λόγια περί τέχνης

TRICOLORE Art: keramekis my painting

Ας υποθέσουμε ότι πρόκειται να γίνει μια ομαδική έκθεση. Κι ότι μεταξύ των συμμετεχόντων σ’ αυτή την έκθεση, είναι κι ένας καλλιτέχνης που εκθέτει μια νεκρή φύση. Ένα μπουκέτο λουλούδια. Νωρίς το πρωί, πριν τα εγκαίνια, μια συμπαθητική κυρία πηγαίνει να καθαρίσει τον εκθεσιακό χώρο. Καθαρίζει σχολαστικά. Πριν φύγει κάτω από την νεκρή φύση του φίλου μας, τοποθετεί ένα τραπεζάκι. Πάνω στο τραπεζάκι βάζει ένα βάζο με λουλούδια για να στολίσει τον χώρο. Το απόγευμα στα εγκαίνια όλοι φυσικά προσπερνούν αδιάφορα τον πίνακα με την νεκρή φύση γιατί θαυμάζουν τα απείρως ομορφότερα αληθινά λουλούδια που είναι κάτω από τον πίνακα.

Έτσι έχουν τα πράγματα στην τέχνη.
Οι ζωγράφοι δεν πρέπει να τα βάζουν με τα λουλούδια. Και γενικά ότι είναι αρκούντως καλό, είναι προτιμότερο να μην το πειράζουν.

Κεραμέκης: Η ζωγραφική μου
Αυτό ευτυχώς το κατάλαβα νωρίς και σταμάτησα να ζωγραφίζω.
Συνέχισα βέβαια, κατά την γνώμη μου πάντα, να κάνω τέχνη. Έγραφα σε χαρτιά και σε μουσαμάδες, χρωμάτιζα, σχεδίαζα, σχολίαζα, χαλούσα υλικά και περνούσα καλά. Έκανα προσθέσεις και αφαιρέσεις. Έλυνα εξισώσεις. Αποτύπωνα σκέψεις. Ξέδινα. Και αν κατέληγα σε αδιέξοδο, τότε μουτζούρωνα, έσκιζα πίνακες και έσπαγα γλυπτά. Και αν το μετάνιωνα τα ξανακολλούσα πάλι. Γενικά έβρισκα τον τρόπο να εκφράζομαι αδιαφορώντας για το αποτέλεσμα… Το αποτέλεσμα ήθελα μόνο να παρουσιάζει ένα σχετικό ενδιαφέρον. Αυτό μου άρεσε πάντα. Δεν κατανοώ γιατί οι καλλιτέχνες φτιάχνουν έργα που αναπαριστούν το αυτονόητο. Ένα τοπίο. Μια γέφυρα πάνω από ένα ποτάμι. Έναν ανεμόμυλο. Ένα τρεχαντήρι και ένα γλάρο που πετά από πάνω.
Δεν με ενδιαφέρει να κάνω όμορφα ή ευχάριστα έργα. Στόχος μου είναι να κάνω ενδιαφέροντα πράγματα.

Η Τέχνη μου είναι Μαρζιναλιστική!

Και έχω μάλιστα και επίσημο πόρισμα από το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών που λίγο ως πολύ λέει ότι τα κατάφερα. Εκεί μέσα όπως ξέρετε, οι ίδιοι μπορεί να μην είναι σπουδαίοι καλλιτέχνες αλλά έχουν πολλές γνώσεις πάνω στην τέχνη και μπορούν να κρίνουν.  Το πόρισμα τους επιβεβαιώνει ότι η ζωγραφική μου δεν ανήκει στον χώρο των εικαστικών τεχνών. Τους φέρνω λοιπόν για μάρτυρες, πέτυχα το ακατόρθωτο, το αδύνατο! Ζωγραφίζω με τρόπο που δεν είναι εικαστικός!

Όποιος εργάζεται τα πετυχαίνει όλα!

Εκτός βέβαια από την εμπειρία μου με το Επιμελητηρίο, είχα και άλλες εξίσου γόνιμες εμπειρίες στην ζωή μου. Και αναρωτιέμαι τελικά: Αυτή η πλευρά που βλέπουμε του κόσμου είναι η κανονική ή η ανάποδη;
Γι αυτούς που δεν βγάζουν άκρη με τούτο το ερώτημα έγραψα το Μανιφέστο του Μαρζιναλισμού, ας το διαβάσουν.

ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΜΑΡΖΙΝΑΛΙΣΜΟΥ  ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΜΑΡΖΙΝΑΛΙΣΜΟΥ

Κεραμέκης: «Το σκισμένο Τετράδιο» (1999-2004)

TRICOLORE Art: keramekis my painting

Θεωρώ «Το σκισμένο Τετράδιο» (1999-2004) – ένα πραγματικά σκισμένο τετράδιο με σχέδια, ακουαρέλες σημειώσεις, αυτοβιογραφικά στοιχεία και προβληματισμούς πάνω στην τέχνη, σαν ένα από τα πλέον σημαντικά έργα μου.  Έπαιξε ένα καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της τεχνοτροπίας και του περιεχόμενου της εργασίας μου.

Για να δείτε ένα σύντομο βιντεάκι πάνω στην εργασία μου πατήστε εδώ
Και κάποια έργα που βρήκα το χρόνο να ανεβάσω στο διαδίκτυο εδώ