Κεραμέκης: Είμαι Μαρζιναλιστής και αυτή είναι η Τέχνη μου!


Περί ζωγραφικής γενικά…

TRICOLORE Art: keramekis my painting

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι πρόκειται να γίνει μια ομαδική έκθεση. Κι ότι μεταξύ των συμμετεχόντων σ’ αυτή την έκθεση, είναι κι ένας καλλιτέχνης που εκθέτει μια νεκρή φύση. Ένα μπουκέτο λουλούδια.
Νωρίς το πρωί, πριν τα εγκαίνια, έρχεται μια συμπαθητική κυρία για να καθαρίσει τον εκθεσιακό χώρο.
Ξεκινά αμέσως την εργασία της. Καθαρίζει σχολαστικά, τα κάνει όλα λαμπίκο και στο τέλος αρωματίζει τον χώρο. Πριν αποχωρήσει ακριβώς κάτω από την νεκρή φύση, τοποθετεί ένα μικρό τραπεζάκι. Πάνω στο τραπεζάκι ακουμπά ένα βάζο με λουλούδια. Αυτή είναι η τελευταία της πινελιά. Είναι όμως και αυτό που τα χαλάει όλα γιατί όπως όλοι ξέρουμε, οι εκθεσιακοί χώροι πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο λιτοί και στο ιδανικό άδειοι! Βέβαια αυτά είναι λεπτά γράμματα για την κυρία αυτή και δικαιολογημένα!
Έτσι το απόγευμα στα εγκαίνια όλοι προσπερνούν αδιάφορα τον πίνακα με την νεκρή φύση. Προσέχουν τα αληθινά λουλούδια που βρίσκονται ακριβώς κάτω από τον πίνακα.
Έτσι έχουν λοιπόν τα πράγματα…

Οι ζωγράφοι δεν πρέπει να τα βάζουν με τα λουλούδια. Δεν πρέπει να τους περνά καν από το μυαλό να μιμηθούν ή να αποτυπώσουν την φύση!

Ότι είναι ωραίο καλό είναι να μην το πειράζουμε!

Κεραμέκης: Η ζωγραφική μου

Αυτό ήταν κάτι που κατανόησα ευτυχώς αρκετά νωρίς.
Και με το που το κατανόησα σταμάτησα να …ζωγραφίζω!

Συνέχισα όμως να κάνω τέχνη με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο. Πάνω σε χαρτιά και μουσαμάδες. Έγραφα, χρωμάτιζα, σχεδίαζα, σχολίαζα τα γεγονότα. Τα καθημερινά, τα πραγματικά, τα υποθετικά. Έκανα προσθέσεις και αφαιρέσεις. Έλυνα εξισώσεις. Απότυπωνα τις σκέψεις μου.
Και τις φορές που τύχαινε να καταλήγω σε αδιέξοδο, τα μουτζούρωνα όλα και τα έσκιζα. Και αν τύχαινε να το μετανιώσω τα κολλούσα και πάλι ξανά.
Γενικά έβρισκα πάντα τον τρόπο να εκφράζομαι αδιαφορώντας για το αποτέλεσμα…
Το αποτέλεσμα θα πρέπει απλά να παρουσιάζει ένα σχετικό ενδιαφέρον. Κι ας μην βγαίνει νόημα!
Δεν κατανοώ που χρησιμεύει ένα έργο, ένας πίνακας παραδείγματος χάρη που αναπαριστά κάτι το αυτονόητο. Ας πούμε: Ένα τοπίο. Μια γέφυρα πάνω από ένα ποτάμι. Έναν ανεμόμυλο. Ένα τρεχαντήρι μ’ ένα γλάρο που πετά από πάνω.

Δεν με ενδιαφέρει ούτε στο ελάχιστο να κάνω όμορφους και ευχάριστους στο μάτι πινάκες. Στόχος μου είναι να κάνω ενδιαφέροντα έργα. Μια είναι η ανησυχία μου, να μην ξεχάσω κάτι.

Η Τέχνη μου είναι Μαρζιναλιστική!

Είμαι ένας καλλιτέχνης συνειδητοποιημένα μαρζιναλιστής. Ζω, σκέφτομαι και αισθάνομαι κατ’ αυτόν ακριβώς τον τρόπο. Μαρζιναλιστικά!

Κάθε νέος μου πινάκας είναι το υστερόγραφο του προηγούμενου. Τον δημιουργώ στο περιθώριο που  αφήνω ειδικά γι αυτό τον σκοπό.

Θα μπορούσε βέβαια κανείς να πει: -«Τι είναι όλα τούτα τα περίεργα;» Δεν πρόκειται να διαφωνήσω γιατί δεν έχω κανένα σοβαρό επιχείρημα.

Έχω αποκτήσει αρκετές εμπειρίες οι περισσότερες όμως μου ήταν άχρηστες. Ίσως γι αυτό δεν έχω αλλάξει γνώμη. Εξακολουθώ να είμαι βέβαιος πως όλα θα αλλάξουν κάποτε! Νομίζω πως είναι ζήτημα χρόνου να γυρίσει ο κόσμος το μέσα έξω. Και έτσι όπως θα είναι γυρισμένος το μέσα έξω, ραφή με ραφή, κανείς δεν θα έχει να καταλογίσει τίποτε σε κανένα ούτε θα έχει να πει κάτι εναντίον. Όλοι θα κυκλοφορούν έχοντας επάνω τους κάτι χρήσιμο, ας πούμε λίγο καστανόχωμα. Και αντί για χρήματα, από τις τσέπες ολονών θα βγαίνουνε λουλούδια και ευωδία θα σκορπίζεται στο πέρασμα όλων. Οι επίσημοι αντί για φράκο θα φορούν κραγιόν και θα έχουν το κεφάλι στολισμένο με φτερά γαλοπούλας. Οι υπόλοιποι θα κρατούν τόξα ή θα παριστάνουν τους καουμπόυ ενώ κάποιοι άλλοι, με άποψη, θα φορούν τρύπια βρακιά και θα πιπιλούν τσόφλια ηλιόσπορου για να πάρουν το αλάτι. Η κυκλοφορία θα γίνεται χωρίς κανόνες. Θα πηγαίνει ο καθένας όπου θέλει τελείως κουτουρού! Μέσα ή έξω από τον δρόμο, από την καλή ή και από την ανάποδη! Άλλος θα βαδίζει γοργά και άλλος θα παίζει κουτσό ή πιάνο όπου του αρέσει. Άλλος πάλι θα τρέχει και άλλος θα μπουσουλά, θα πέφτει στα γόνατα και αντί για προσευχή θα κάνει μια κωλοτούμπα. Ο καθένας θα έχει το δικαίωμα να κάνει σαν παιδί! Κανείς δεν θα εμπαίζει τους αφελείς ούτε θα ψάχνει να βρει το νόημα. Όλοι θα το έχουμε βρει. Άλλος εδώ και άλλος εκεί. Και το κέρδος θα είναι ακόμα μεγαλύτερο αφού θα έχουμε αναγνωριστεί και επισήμως ως από όλους γύρω-γύρω οι πιο τρελοί. Κάτι που από μόνο του θα αποτελεί ένα πολύ σπουδαίο και σημαντικό γεγονός!
Αναμένοντας όλες αυτές τις εντελώς απίθανες εξελίξεις προτείνω να διαβάσετε Το Μανιφέστο του Μαρζιναλισμού. Αναφέρεται στην θεωρία των πραγμάτων και των καταστάσεων που μετουσιώνονται σε Τέχνη.

ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΜΑΡΖΙΝΑΛΙΣΜΟΥ  ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΜΑΡΖΙΝΑΛΙΣΜΟΥ

Κεραμέκης: «Το σκισμένο Τετράδιο» (1999-2004)

TRICOLORE Art: keramekis my painting

Θεωρώ «Το σκισμένο Τετράδιο» (1999-2004) – ένα πραγματικά σκισμένο τετράδιο με σχέδια, ακουαρέλες σημειώσεις, αυτοβιογραφικά στοιχεία και προβληματισμούς πάνω στην τέχνη, σαν ένα από τα πλέον σημαντικά έργα μου.  Έπαιξε ένα καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της τεχνοτροπίας και του περιεχόμενου της εργασίας μου.

Για να δείτε ένα σύντομο βιντεάκι πάνω στην εργασία μου πατήστε εδώ
Και κάποια έργα που βρήκα το χρόνο να ανεβάσω στο διαδίκτυο εδώ