Εναλλακτικές μορφές έκφρασης

graffity
Σύμφωνα με πολλούς η performance art έχει τις ρίζες της στα βάθη της ιστορίας του ανθρώπου.
Στις τελετουργίες που χρονολογούνται χιλιετίες πριν, στις απαρχές της εμφάνισης του ανθρώπου στη γη.
graffitiΜπορεί να είναι κι έτσι.
«Ένα πατρογονικό θυμητικό» όπως θα έλεγε ο Ρίτσος.
Που σημαίνει δηλαδή πως όσοι πετάγονται έξω και κάνουνε street dance δεν σαλτάρανε. Αυτό που τους συμβαίνει είναι απλά πως ξύπνησε ο προ-προ-προ-παππούς που κοιμόταν μέσα! Αυτό είν’ όλο!
Σε γενικές γραμμές οι εξηγήσεις που δίνει η επιστήμη είναι πολύ κατατοπιστικές,
έχουν την σημασία τους…
Ειδικά όμως όσον αφορά την performance art, περισσότερη σημασία έχει το πως την αισθάνεται μέσα του ο ίδιος ο καλλιτέχνης. Τι είναι αυτό που τον ωθεί να χορέψει street dance, να τραγουδήσει, να κάνει τον άνθρωπο ορχήστρα, one-man band, να παίξει θέατρο δρόμου street theatre ή να ζωγραφίσει τοίχους, να κάνει graffiti.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο κάθε καλλιτέχνης βγαίνει στον δρόμο για τους δικούς του διαφορετικούς λόγους.

Κάποιος που νοιώθει ότι η τέχνη του φιμώνεται κι είναι έτοιμος να τα σπάσει, βρίσκει διέξοδο σε μια street εκδοχή της δουλειάς του.

graffitiΚάποιος άλλος ενδεχομένως, το κάνει επειδή συγκινείται από την αμεσότητα στην επικοινωνία, το συναίσθημα απελευθέρωσης, την ζωντάνια ενός living art. Έχει δηλαδή την θεωρία του και εκφράζεται συνειδητοποιημένα και καλύτερα μέσα από ένα performance ή ένα street art.

Και ένας τρίτος που του αρέσει να ζει τη στιγμή, αυτός ενδέχεται να επιλεγεί να κάνει εφήμερη τέχνη (art éphémère) χαλαρά, χωρίς σχέδιο, χωρίς πλάνο για την ευχαρίστηση και μόνο.

Οι περισσότεροι από τους καλλιτέχνες αυτούς είναι νέοι.
Οι δραστηριότητές τους δημιουργούν στιγμιότυπα,
που παγώνουν τον χρόνο και γεννούν ορόσημα…

Θυμάμαι, πάει πια αρκετός καιρός από τότε…
Στο μετρό στο Παρίσι,, ένας άνθρωπος ορχήστρα, παίζει κιθάρα, ντραμς, φυσαρμόνικα και τραγουδά. Τα κάνει όλα μόνος. Ερμηνεύει ένα δικό του τραγούδι φολκ.
Και αφήνει τον κόσμο άφωνο!

Αργότερα, στην επιστροφή στην Αθήνα, στην νομική, στη Σίνα, γίνεται κατάληψη. Πολύς κόσμος, μεγάλο στριμωξίδι. Νότες κατρακυλούν στα σκαλοπάτια από τον από πάνω όροφο. Κάποιος παίζει σάζι και δίνει ρέστα!

Αρκετά χρόνια μετά, στην πλατεία εκεί στο Μοναστηράκι κάτι φοβερά τυπάκια κάνουν κάτι απίστευτες φιγούρες street dance.
Και στο ανισόπεδο κοντά στον σταθμό του τραίνου στο ολυμπιακό στάδιο κάτι καταπληκτικά graffiti δίνουν στο χώρο ζωή.
Παντού συμβαίνουν καταπληκτικά πράγματα.

  • Κάποιοι δήμοι έχουν ήδη αναλάβει κάποιες πρωτοβουλίες για την υποστήριξη τέτοιων δραστηριοτήτων. Ο δήμος Βύρωνα για παράδειγμα ανέθεσε στην ομάδα Carpe Diem την κατασκευή δυο γκράφιτι τα οποία έχουν ολοκληρωθεί και ήδη κοσμούν την πόλη ενώ ο δήμος Καστοριάς μέχρι την δημοσίευση του άρθρου θα έχει κατά πάσα πιθανότητα ολοκληρώσει την διαδικασία ανάθεσης του έργου της διακόσμησης με γκράφιτι του τείχους «Νταηλάκη».
  • Άλλοι δήμοι πάλι ρίχνουν όλο το βάρος στον καθαρισμό της πόλης τους από τα γκράφιτι. Προς ανακούφιση προφανώς κάποιων απηυδισμένων. Έχουν φροντίσει μάλιστα για την πραγματοποίηση …νυχτερινών περιπολιών ώστε να αποφευχθεί η κατασκευή νέων γκράφιτι.

Δεν είναι κακό υπό τύπο ενημέρωσης να κοιτάξουμε λιγάκι πιο έξω να δούμε τι γίνεται. Στο Bristol, όταν τα συνεργία καθαριότητας έσβησαν κατά λάθος ένα graffiti του διάσημου street artist Banksy, ο κόσμος διαμαρτυρήθηκε έντονα κι ο δήμος υποχρεώθηκε να πάρει μια απόφαση για την δημιουργία ενός καταλόγου έργων προς διατήρηση ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο καταστροφής και άλλων έργων τέχνης.
Αυτό έγινε το 2011. Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τότε, εδώ στην Ελλάδα η είδηση δεν έχει φθάσει ακόμα!.. Οι αρμόδιοι βάζουν ακόμα τα συνεργία τους και καθαρίζουν φύρδην μίγδην τα πάντα μουτζούρες και έργα τέχνης μαζί!

…Υπομονή!

TRICOLORE Art Point Rights

2 comments

  1. Αργυρώ Ντάση

    Μου αρέσει πολύ γιατί με τις εναλλακτικές μορφές τέχνης (και περισσότερο με τα γκράφιτι), ασχολούνται κυρίως τα νέα παιδιά. Τα νέα παιδιά που για μας τους μεγαλύτερους εκπροσωπούν το μέλλον, την αλλαγή. Την ελπίδα γενικότερα για ένα καλύτερο αύριο. Θα πρότεινα λοιπόν στον τίτλο αυτού του πολύ ωραίου και επίκαιρου (για ευνόητους λόγους) άρθρου να προστεθεί ο υπότιτλος: «Η Τέχνη της αθωότητας».

    • Ναι, γιατί οχι; Μπορεί να γίνει αυτό ή να αναρτήσουμε ένα καινούργιο άρθρο με αυτό το θέμα. Το πεδίο είναι ανεξάντλητο. Η ιδέα Αργυρώ είναι πολύ καλή.